ταῦτα οἱ Λυδοὶ θεσπισάσης τῆς Πυθίης συγγραψάμενοι οἴχοντο ἀπιόντες ἐς τὰς Σάρδις . ὡς δὲ καὶ ὧλλοι οἱ περιπεμφθέντες παρῆσαν φέροντες τοὺς χρησμούς , ἐνθαῦτα ὁ Κροῖσος ἕκαστα ἀναπτύσσων ἐπώρα τῶν συγγραμμάτων , τῶν μὲν δὴ οὐδὲν προσίετό μιν · ὁ δὲ ὡς τὸ ἐκ Δελφῶν ἤκουσε , αὐτίκα προσεύχετό τε καὶ προσεδέξατο , νομίσας μοῦνον εἶναι μαντήιον τὸ ἐν Δελφοῖσι , ὅτι οἱ ἐξευρήκεε τὰ αὐτὸς ἐποίησε .
ἐπείτε γὰρ δὴ διέπεμψε παρὰ τὰ χρηστήρια τοὺς θεοπρόπους , φυλάξας τὴν κυρίην τῶν ἡμερέων ἐμηχανᾶτο τοιάδε · ἐπινοήσας τὰ ἦν ἀμήχανον ἐξευρεῖν τε καὶ ἐπιφράσασθαι , χελώνην καὶ ἄρνα κατακόψας ὁμοῦ ἧψε αὐτὸς ἐν λέβητι χαλκέῳ , χάλκεον ἐπίθημα ἐπιθείς .
History. Herodotus. A.D. Godley. Cambridge. 1920-1925.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.