ὡς δὲ πολλὸς ἦν λισσόμενος ὁ ξεῖνος ὁ Σάμιος , εἴρετο Λευτυχίδης , εἴτε κληδόνος εἵνεκεν θέλων πυθέσθαι εἴτε καὶ κατὰ συντυχίην θεοῦ ποιεῦντος , ὦ ξεῖνε Σάμιε , τί τοι τὸ οὔνομα ; ὁ δὲ εἶπε Ἡγησίστρατος .
ὁ δὲ ὑπαρπάσας τὸν ἐπίλοιπον λόγον , εἴ τινα ὅρμητο λέγειν ὁ Ἡγησίστρατος , εἶπε δέκομαι τὸν οἰωνὸν τὸν Ἡγησιστράτου , ὦ ξεῖνε Σάμιε . σὺ δὲ ἡμῖν ποίεε ὅκως αὐτός τε δοὺς πίστιν ἀποπλεύσεαι καὶ οἱ σὺν σοὶ ἐόντες οἵδε , ἦ μὲν Σαμίους ἡμῖν προθύμους ἔσεσθαι συμμάχους .
History. Herodotus. A.D. Godley. Cambridge. 1920-1925.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.