ἀμείβεται ὁ Ἄδρηστος ὦ βασιλεῦ , ἄλλως μὲν ἔγωγε ἂν οὐκ ἤια ἐς ἄεθλον τοιόνδε · οὔτε γὰρ συμφορῇ τοιῇδε κεχρημένον οἰκός ἐστι ἐς ὁμήλικας εὖ πρήσσοντας ἰέναι , οὔτε τὸ βούλεσθαι πάρα , πολλαχῇ τε ἂν ἶσχον ἐμεωυτόν .
νῦν δέ , ἐπείτε σὺ σπεύδεις καὶ δεῖ τοί χαρίζεσθαι , ὀφείλω γάρ σε ἀμείβεσθαι χρηστοῖσἰ , ποιέειν εἰμὶ ἕτοιμος ταῦτα , παῖδα τε σόν , τὸν διακελεύεαι φυλάσσειν , ἀπήμονα τοῦ φυλάσσοντος εἵνεκεν προσδόκα τοι ἀπονοστήσειν .
History. Herodotus. A.D. Godley. Cambridge. 1920-1925.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.