ὃ μὲν δὴ εἴπας ταῦτα ἀπαλλάσσετο ὀπίσω , Μαρδόνιος δὲ οὐδαμῶς ἔτι πρόθυμος ἦν μένειν ἐν τῇ Ἀττικῇ , ὡς ἤκουσε ταῦτα . πρὶν μέν νυν ἢ πυθέσθαι ἀνεκώχευε , θέλων εἰδέναι τὸ παρʼ Ἀθηναίων , ὁκοῖόν τι ποιήσουσι , καὶ οὔτε ἐπήμαινε οὔτε ἐσίνετο γῆν τὴν Ἀττικήν , ἐλπίζων διὰ παντὸς τοῦ χρόνου ὁμολογήσειν σφέας ·
ἐπεὶ δὲ οὐκ ἔπειθε , πυθόμενος πάντα λόγον , πρὶν ἢ τοὺς μετὰ Παυσανίεω ἐς τὸν Ἰσθμὸν ἐσβαλεῖν , ὑπεξεχώρεε ἐμπρήσας τε τὰς Ἀθήνας , καὶ εἴ κού τι ὀρθὸν ἦν τῶν τειχέων ἢ τῶν οἰκημάτων ἢ τῶν ἱρῶν , πάντα καταβαλὼν καὶ συγχώσας . ἐξήλαυνε
δὲ τῶνδε εἵνεκεν , ὅτι οὔτε ἱππασίμη ἡ χώρη ἦν ἡ Ἀττική , εἴ τε νικῷτο συμβαλών , ἀπάλλαξις οὐκ ἦν ὅτι μὴ κατὰ στεινόν , ὥστε ὀλίγους σφέας ἀνθρώπους ἴσχειν . ἐβουλεύετο ὦν ἐπαναχωρήσας ἐς τὰς Θήβας συμβαλεῖν πρὸς πόλι τε φιλίῃ καὶ χώρῃ ἱππασίμῳ .
History. Herodotus. A.D. Godley. Cambridge. 1920-1925.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.