ταῦτα εἶπε ἐὼν ἐν τοῖσι ἀστοῖσι δόκιμος , τῷ οὔνομα ἦν Τελέσαρχος . Μαιάνδριος δὲ νόῳ λαβὼν ὡς εἰ μετήσει τὴν ἀρχήν , ἄλλος τις ἀντʼ αὐτοῦ τύραννος καταστήσεται , οὐδὲν ἔτι ἐν νόῳ εἶχε μετιέναι αὐτήν , ἀλλʼ ὡς ἀνεχώρησε ἐς τὴν ἀκρόπολιν , μεταπεμπόμενος ἕνα ἕκαστον ὡς δὴ λόγον τῶν χρημάτων δώσων , συνέλαβε σφέας καὶ κατέδησε .
οἳ μὲν δὴ ἐδεδέατο , Μαιάνδριον δὲ μετὰ ταῦτα κατέλαβε νοῦσος . ἐλπίζων δέ μιν ἀποθανέεσθαι ὁ ἀδελφεός , τῷ οὔνομα ἦν Λυκάρητος , ἵνα εὐπετεστέρως κατάσχῃ τὰ ἐν τῇ Σάμῳ πρήγματα , κατακτείνει τοὺς δεσμώτας πάντας · οὐ γὰρ δή , ὡς οἴκασι , ἐβούλοντο εἶναι ἐλεύθεροι .
History. Herodotus. A.D. Godley. Cambridge. 1920-1925.
Tufts University provided support for entering this text.
This text was converted to electronic form by professional data entry and has been proofread to a medium level of accuracy.